Z pierwszym zdaniem tego wpisu zdecydowanie niezgodzą się właściciele małych przystani na Mazurach oferujący zorganizowane rejsy oraz czartery jachtów. Dlaczego? Ano dlatego, że wielu z nich boleśnie się przekonało o tym, że palmę pierwszeństwa w takim czasie przejmują duże firmy z bogatym zapleczem. Powodów jest kilka. Po pierwsze, małe firmy w kryzysowych czasach popełniają podstawowy błąd i oszczędzają na reklamie. Po drugie – klienci nauczeni głośnymi upadkami firm oferujących rejsy i czartery jachtów, wybierają w czasie kryzysu ostrożniej biura/agencje czy też firmy z którymi organizują wakacje. Nie ma co się dziwić – nikt nie chce stracić pieniędzy. W nowym roku, gdy zapaść finansowa wisi nad Europą, życzę wszystkim żeglarzom oraz właścicielm agencji żeglarskich pomyślności – oby udało się przetrwać nam ten szkwał!

W żeglarstwie przez kilka ostatnich miesięcy wiele się dzieje – choćby ostatnie emocjonujące regaty z udziałem naszego reprezentanta… radzącego sobie wręcz genialnie. Od kilku dni głośno także w mediach o wypadku jaki zdarzył się na polskim żaglowcu – Fryderyk Chopin. Żaglowiec stracił maszty podczas złej pogody – przypomina to bardzo zdarzenie i nieszczęśliwy wypadek, któremu uległ inny polski żaglowiec – Pogoria, podczas regat na Bałtyku… Każdemu żeglarzowi aż serce pęka jak patrzy na majestatyczne żaglowce, sponiewierane przez żywioł, wpływające do portu. Obyśmy już więcej nie musieli tego przeżywać.

W następnym poście postaram się opisać moje tegoroczne rejsy. A więc… do zobaczenia!

Zdarzyło mi się w ubiegłym tygodniu rozmawiać z dwójką starych znajomych, będących właścicielami firm czarterowych na Mazurach. Potwierdzili mi moje przypuszczenia – nie jest zbyt bajkowe, nie chcieli się wdawać w szczegóły ale jeżeli sytuacja będzie nadal podążać w tym kierunku dynamiczny rozwój żeglarstwa, jaki obserwowaliśmy w minionych latach, zostanie zahamowany. Miejmy zatem nadzieję, że do tego nie dojdzie.

Tymczasem życzę i wam i sobie aby te batalie sądowe jak najszybciej się zakończyły a regaty o Puchar Ameryki powróciły tam gdzie jest ich miejsce – na wodę.

Przypadek Laury Dekker, 13-letniej Holenderki, jak mówi o niej ojciec – „żeglarki od urodzenia”, jest dobrym przyczynkiem do rozważań gdzie są granice rozsądku w żeglarstwie wyczynowym. Kto, będzie kolejny chciał opłynąć świat? 10 letka? W imię czego? Kolejnego rekordu, kosztem spaczonego rozwoju psychicznego, społecznego, nie wspominając już o takich sprawach jak bezpieczeństwo. Bo co zrobi 13-letnia żeglarka gdy na swojej drodze spotka ludzi o niezbyt czystych intencjach? Sama się obroni? Na całe szczęście holenderski sąd w trosce o zdrowie dziewczyny odmówił wydania zgody na rejs.

Sprawa jest prosta. Minęło już wiele czasu, a systemu gwarantującego bezpieczeństwo wszystkim żeglującym na Mazurach, jak nie było tak nie ma. Powiem więcej – nic nie zapowiada także aby miał się on pojawić w najbliższym czasie. Wszyscy, którzy cenią własne bezpieczeństwo, cały czas są zdani na łaskę i niełaskę pogody. Chwała tym, co przed każdym rejsem sprawdzają prognozę, a i w trakcie rejsu mają się na baczności. Ale ilu jest ludzi, dla których pogoda jest bez znaczenia?

Uczcijmy zatem pamięć poległych i miejmy nadzieję, że ich tragiczna śmierć da w końcu decydentom do myślenia i zatroszczą się w końcu o bezpieczeństwo wszystkich żeglarzy. Tego Wam i sobie życzę.

Stopy wody pod kilem!

Żeglowałem sobie na mojej stałej trasie Gdańsk – Hel – Sopot – Gdańsk, no i tak się stało, że trafiłem na prawdziwe oberwanie chmury z silnymi podmuchami wiatru. Oczywiście, żagle zrefowane, czekam sobie cierpliwie aż wszysko przejdzie (oj ile ja bym dał w takich chwilach za piękną, 12 metrową Bavarkę….). Wracając do tematu – czekam na poprawę pogody, a tu nagle widzę rodzinkę pod żaglami, wiatr jachtem buja na wszystkie strony, małe dzieciaki na pokładzie bez kamizelek… Żagle ani trochę nie refowane… Przepływają koło mnie, wiatr coraz silniejszy, trzask piorunu, a tatuś do obecnych napokładzie dziecie – „Zobaczcie jakie ładne wyładowania atmosferycne!”. Tak tak, użył zwrotu „wyładowania atmosferyczne”! Inteligent normalnie! Szkoda tylko, że swoją głupotą narażał dzieciaki na niebezpieczeństwo. Oczywiście, burza każdego może złapać, ale po to są jakieś „standardy” postępowania w takich sytuacjach aby żeglarze byli bezpieczniejsi! Pomijam fakt, tego, kto i gdzie wyczarterował mu jacht…

Stopy wody pod kilem i rozsądku zawsze dużo!

Nie ma co ukrywać, że nie lada pech dopadł Bekkinga i jego Telefonicę Blue – podczas startu dziewiątego etapu zdarzyło im się wpaść na podwodną skałę – jak dla mnie to oczywisty błąd nawigatora za który zapłaci cały team. Nie trzeba być orłem nawigacji aby umieć posługiwać się mapami no i wyoraźnią, bo wiadomo, że tamtejsze wody słyną z podwodnych skał… Choć z drugiej strony zdarzyły mi się parę razy rozmawiać z naszymi rodakami regularnie pływającymi na np. Bornholm i nie wiedzącymi o tamtejszych, podwodnych przeszkodach.

No ale wracając do tematu – w tym momencie mamy taką sytuację, że na pierwszym miejscu jest, tak jak już mówiłem, Ericsson 4, na drugim Puma a na trzecim Telefonica Blue, która rozpaczliwie próbuje zawalczyć o drugą lokatę w klasyfikacji generalnej regat. Czy im się to uda? To już inna para kloszy…

No i warto także wspomnieć o teamie Green Dragon, który tak jakby dostał skrzydeł i zjawił się na mecie na trzeciej pozycji. Z resztą, wygląda na to, że irlandzkie piwo posłużyło żeglarzom Iana Walkera bo od samego startu byli w czołówce flotylli. Oby tak do końca!

Zapraszam także na oficjalną stronę Volvo Ocean Race – www.volvooceanrace.org